Terwijl veel Nederlanders worstelen met woningnood, druk op voorzieningen en een gevoel van gebrek aan grip op migratie, besloot de Tweede Kamer deze week iets opmerkelijks: BBB en VVD stemden tégen het intrekken van de Spreidingswet.
Deze wet verplicht gemeenten om opvangplekken voor asielzoekers te realiseren , ook als daar lokaal grote weerstand tegen is. Voor Dijk en Waard betekent dit dat Den Haag bepaalt hoeveel opvangplekken er komen, terwijl onze gemeenteraad en inwoners daar niets meer over te zeggen hebben.
En daar wringt het. Beide partijen profileren zich in verkiezingstijd als ‘kritisch’ op migratie en ‘voor meer zeggenschap bij gemeenten en inwoners’. Maar als het puntje bij paaltje komt, stemmen ze mee met Haagse dwanglogica.
Dat is niet alleen kiezersbedrog, het is ook een signaal: mooie woorden over migratiebeperking zijn makkelijk, maar daden tellen.
Feit blijft: zolang de Spreidingswet bestaat, blijft Den Haag bepalen wat er in Dijk en Waard gebeurt. Gemeenteraad en inwoners staan buitenspel. En dat vergroot alleen maar de kloof tussen politiek en samenleving.